De officiële poster voor de 9e editie van de FIFCL

Terug naar archief

Als je hem ziet, twijfel je tussen Chaplin (voor de hoed), Zorro (voor de aantrekkingskracht) en James Bond (voor het mysterie). En dan misschien Ernest (voor de lieflijkheid). Als eregast op het 9e Internationale Comedy Filmfestival van Luik, veegt Lambert Wilson het hele komediespectrum in één enkel cliché. Het belichaamt ook – en dat is geen geringe prestatie – het ideaal van een succesvolle poster in onze ogen: een verhaal om je bij voor te stellen.

Lambert Wilson besloot “Amerikaans acteur” te worden tijdens de première van de film “The Three Musketeers”. Hij was toen 15 jaar oud. En het was in Hollywood dat hij zijn eerste filmstappen zette, een paar jaar later, met Fred Zinnerman’s Julia, aan de zijde van Jane Fonda en Meryl Streep. In de loop der jaren heeft hij samengewerkt met regisseurs als Claude Chabrol, Bertrand Tavernier, de zussen Wachowski, Alain Resnais, Valéria Bruni-Tedeschi, Sophie Filière, Valérie Lemercier, Alain Chabat en Andrzej Zulawski, om er maar een paar te noemen.

Winnaar van de Prix Jean-Gabin voor zijn vertolking van Abbé Pierre in de film “Hiver 54”, heeft Lambert Wilson zich onderscheiden in talrijke periodieke films zoals “Jefferson à Paris”, en historische werken zoals “L’Odyssée” (waarin hij de emblematische Jacques-Yves Cousteau speelde) en “De Gaulle”. Gedurfd in zijn rolkeuze, zowel op het toneel als op het scherm, heeft hij niet geaarzeld om te beginnen aan unieke projecten zoals “Le Ventre de l’architecte” en “Les Possédés”. Zijn populariteit is gegroeid met films als “Palais Royal”, “Matrix”, “Des Hommes et des Dieux”, “Sur la piste du Marsupilami”, “La Vache” en “Alceste à bicyclette”. Meer recent speelde hij in “Benedetta”, “Des Mains en or” en “5 Hectares”.

De fotograaf

Vincent Peters werd geboren in Duitsland en begon zijn carrière als fotograaf in Engeland, waar hij werkte voor The Face en Vogue. Zijn filmische stijl – hij ziet vrouwen eerder als actrices dan als modellen – leverde hem covers op voor enkele van ‘s werelds grootste tijdschriften. Zijn portfolio omvat nu Louis Vuitton, Yves Saint Laurent, Miu Miu, Bottega Veneta, Dunhill, Hermès, Guess, Seiko, Lancôme, Diesel, Nike, Adidas en Netflix.

” Die ontmoeting met Lambert Wilson is onvergetelijk: het was zomer, we gingen een verzengende week tegemoet, het was 40 graden in Parijs – en minstens 50 graden in de studio onder het dak! Lambert en ik werkten in een echte sauna. Hij had net een album met Yves Montand-covers opgenomen en hij wilde een foto in die stijl. Ik was erg beïnvloed door die periode, de Nouvelle Vague, de jaren 60 en 70: we zaten meteen op dezelfde golflengte. “.

Hoewel hij blij is dat deze foto de officiële poster is geworden voor de FIFCL?

” Het belangrijkste voor een fotograaf is dat een foto verder leeft na die dag, na die studio. Dat hij blijft bestaan. Dat het een onverwacht leven heeft, in zijn vorm en in de emoties die het oproept, net als een jazzmelodie die nog lang na een concert voortleeft in de hoofden van mensen, of een film waarvan elke kijkbeurt wordt verrijkt door alles wat je hebt meegemaakt. “.