In 2006 bleek *OSS 117: Caïro, een spionnennest* zo’n briljante parodie op de spionagefilms uit de jaren ’50 en ’60 te zijn , dat er drie jaar later een vervolg op kwam : *OSS 117: Rio ne répond plus en vervolgens, in 2021, door OSS 117: Alerte rouge en Afrique noire. Drie opmerkelijke films in de carrière van Jean Dujardin, die als geen ander de absurde humor en de inmiddels cult geworden dialogen van de domste Franse spion weet te brengen.
Jean Dujardin begon zijn beroepsleven als spiegelsmid en slotenmaker. Tijdens zijn militaire dienst kwam zijn komisch talent naar voren: het leger zou voor hem een grote bron van inspiratie worden. Na zijn verhuizing naar Parijs, waar hij deelnam aan het programma *Graine(s) de star*, vond Jean Dujardin eerst zijn plek op de televisie, waar hij de rol van Loulou speelde, het alter ego van Chouchou (Alexandra Lamy) in de sitcom *Un gars, une fille*.
Van *Mariages !* tot *Brice de Nice*, via *L’Amour aux trousses* en *Les petits mouchoirs*, bevestigt hij vervolgens zijn status als lieveling van de Franse filmwereld, voordat hij die van de Amerikaanse filmwereld wordt: Met *The Artist* won hij in 2011 de prijs voor beste mannelijke hoofdrol in Cannes, evenals een Screen Guild Award, een BAFTA, een Golden Globe en de Oscar voor beste acteur. Aan die kant van de Atlantische Oceaan was hij ook te zien in *Le Loup de Wall Street* (2013) en *Monument Men*. Aan deze kant zijn de vingers van beide handen niet meer genoeg om ze allemaal op te noemen…
Nauwkeurig, grappig, elegant, complex: Jean Dujardin, „de meest normale ster van Frankrijk”, zal ongetwijfeld de blikvanger zijn op de rode loper van de11e editie van het Internationaal Komediefilmfestival van Luik.
Bertrand Noël
© Foto van de poster: Gaumont • Grafisch ontwerp: Studio de Création 120×160
De scenarioschrijver
Jean-François Halin is, samen met Benoît Delépine en Bruno Gaccio, de schrijver van *Les Guignols de l’info*, dat van 1990 tot 1996 op Canal+ werd uitgezonden. Hij is ook de scenarioschrijver, alleen of samen met Michel Hazanavicius, van de OSS 117-films. Voor de badjas-scène heeft hij “de clichés van James Bond en, in het bijzonder, van Sean Connery in Goldfinger op de hak genomen: de grote, gespierde donkerharige man, overal behaard, het toppunt van mannelijkheid, die die onwaarschijnlijke en ondraagbare badjas-short draagt alsof het het toppunt van chic is.”
Wanneer OOS 117 terugkomt van het zwembad, in gezelschap van de prachtige Carlotta (Reem Kherici), “draagt hij dus op zijn beurt die belachelijke, hemelsblauwe badjas-short en doet hij zijn best om zo charmant mogelijk te poseren terwijl hij wacht tot Carlotta uit de badkamer komt. Hij kan zich niet voorstellen hoe belachelijk het allemaal is, zowel de pose als het kledingstuk. En Jean Dujardin is absoluut geweldig, met die enorme glimlach, die lege blik en dat vermogen om te doen alsof hij altijd een stap voor is, terwijl de kijker zelf al vier of vijf stappen voor is.”