Er is, in die blik, de diepte van een groot blauw (azuurblauw, oceaanblauw, blauw van hart…), een oude wijsheid, een glinstering van ondeugendheid, en de vrijgevigheid van een acteur die de grootste regisseurs (Besson, die hem bekendheid gaf met Nikita, Léon en Le Grand Bleu, Costa-Gavras, Blier, Véber, Poiré, Kassovitz, De Palma…) en publiek over de hele wereld in vertrouwen heeft genomen.
Succes is mysterieus. Net als een liedje dat in je hoofd of in je hart blijft hangen.
Jean Reno, geboren in Marokko uit Andalusische ouders, ontdekte al op zeer jonge leeftijd de cinema, vooral de Amerikaanse cinema, met Marlon Brando, James Dean… Na het Conservatorium van Casablanca en zijn legerdienst in Duitsland koos hij voor Parijs en het Cours Simon. Hij werd de lievelingsacteur van de Franse film en maakte naam in de Verenigde Staten(Mission Impossible, Godzilla, Ronin, Da Vinci Code… en zelfs French Kiss!) en in Japan, waar fans, die minder geduld hebben dan die in FIFCL, de opnamelocaties bestormen. Als zanger en schrijver heeft hij zich in elk genre onderscheiden, van familiekomedie tot de meest duistere rollen. Hij heeft zelfs zijn stem geleend aan Mufasa(The Lion King). In 2026 speelt hij de hoofdrol in de langverwachte film Marsupilami, geregisseerd door Philippe Lacheau.
Bescheiden (hij gelooft dat “succes mysterieus is. Net als een liedje dat in je hoofd of in je hart blijft hangen”), trouw, loyaal, gevoelig en grappig. Jean Reno belichaamt alle waarden van het Internationale Luikse Comedy Festival, waar hij dit jaar de speciale gast is. Wie van film houdt, houdt van Jean Reno. We zijn van plan om dit te bevestigen.
De fotograaf
David Koskas is al meer dan 40 jaar setfotograaf (“40 jaar, kun je je dat voorstellen? Dat is verschrikkelijk!”), maar hij herinnert zich nog perfect die shoot in de Amazone, waarbij Jean Reno en Patrick Bruel onder leiding van Francis Veber samenkwamen in Le Jaguar (1996). “Ik vroeg hen om op hun acteursstoel te gaan zitten, op een richel met uitzicht op de Oyapock-rivier, en zich dan om te draaien. En dat was het!
David Koskas kwam in aanraking met cinema toen hij 12 was, omdat César et Rosalie van Claude Sautet werd opgenomen in de straat waar hij woonde. En des te beter als dat beeld dan voortleeft, zoals het beeld dat nu de affiche vormt voor de 10e editie van het Liège International Comedy Film Festival. Een Luik dat hij niet kan wachten om te ontdekken, “met zijn ogen wijd open”.
De grafisch ontwerper
Het is het verhaal van een professionele ontmoeting die uitmondde in een onverwoestbare vriendschap: “Ik kreeg mijn voet tussen de deur van het FIFCL-avontuur voor de 6e editie. Ik kende België niet, maar ik wist dat Adrien al lang wilde dat we zouden samenwerken: het was liefde op het eerste gezicht. Vandaag ben ik blij dat ik twee keer per jaar naar Luik kan komen”, zegt Edouard Chastenet (120×160.fr).
“Voor deze 10e editie had ik het geluk om uit te kunnen gaan van een foto van David Koskas, met wie ik al twee keer had samengewerkt. Omdat de foto niet in goede kwaliteit beschikbaar was, besloot ik hem te hertekenen in de stijl van de filmposters van Drew Struzan. Deze ‘poster van weleer’-stijl viel bij iedereen in de smaak.
Tekst: Frédérique Siccard
